Bugün bir tesadüf eseri tanıştık Sayın İlker ÇAKAN’ la. Kader mi desem, şans mı desem, kim neye inanmak isterse artık. İlker Beyin iletişim gücünün kuvveti, insan ilişkilerindeki yetisi derken bu dünyanın içinde buluverdim kendimi. Tabi gazetede yazmış olan meslektaşım Kübra IŞIK’ tan da etkilenmedim desem yalan olur. Bambaşka bir bakış açısı sundu bu tesadüf bana. İlla hasta olana poliklinikte hizmet vermek midir hekimlik, yoksa hayatın bir cilvesiyle birde haber güne bakıştan seslenebilmek mi herkese
Bu köşe yazımı sizlere merhaba demek amacıyla kaleme aldım. Belki böyle kısa, belki uzun ama içeriği dolu yazılarda tekrar görüşmek üzere
