Umutlarımız

  Bizi hayata sıkı sıkıya bağlayan umutlarımızdır. Yarınlar ile ilgili umutlarımız olmasa herhalde yaşayamayız. Ya da psikolojik açıdan dengeli bir hayatımız olmaz. Hepimizin, her sabah uyandığımızda başlayan yeni günden beklentilerimiz vardır. Dün yaşanmıştır. Ama yarın demek,  umut demektir. Sağlığımız, işimiz, ailemiz ile ilgili umutlarımız vardır.

  Hastalar için şifa umuttur.

  Memur için Ocak ayı umuttur.

  Öğrenciler için sınavlar umuttur.

  Umut fakirin ekmeğidir.

  İdama mahkum edilmiş birinin bile son dileği, kurtuluş ile ilgili umuttur. Son ana kadar bu umudunu korur. Doğan güneşi bir gün daha görmek ister.

  Buyurun size kıssadan bir hisse;

   Pers Sultani iki adamı ölüme mahkum etmiş Sultan’ın atını ne kadar sevdiğini bilen mahkumlardan bir tanesi hayatını bağışlarsa bir yıl içinde ata uçmayı öğretebileceğini söylemiş Kendini dünyadaki tek uçan ata binerken hayal eden Sultan bunu kabul etmiş Diğer mahkum inanmayan gözlerle arkadaşına bakmış ve “Atların uçamadığını biliyorsun Nasıl olup da böyle delice bir fikirle çıkabildin ortaya ? ” ” Pek değil ” demiş birinci mahkum ” Kendime dört özgürlük sansı veriyorum
   Birincisi: Sultan bu yıl ölebilir
   İkincisi: Ben ölebilirim
   Ücüncüsü: At ölebilir
   Dördüncüsü ” Belki ata uçmayı oğretebilirim “ ! “

   Beşincisini de ben yazayım; bir yıl daha hayatta kalmayı başarmış olacak. Bir an nefes almanın değerini hiç bir şey ile ölçmenin mümkün olmadığını düşünürsek, bir yıl umud ederek yaşamak, herşeye değer.

   Her zaman umutlu olmak, birçok derdin şifasıdır. Aynı zamanda, mutluluğun kaynağıdır, umutlarımız.

   Her karanlık gecenin bir gündüzü vardır. Sonsuza kadar süren bir karanlık yoktur.  Hayatta da her yokuşun bir inişi olduğu gibi. En umutsuz olduğumuz günler bile hiç ummadığımız güzel günlere gebedir. Yoksa insan geleceği bilse yaşayabilir mi? Dengesi bozulur. Yaşamın tadı kalmaz! Onun için Allah’ın insana bahşettiği en güzel duygulardan biri de umuttur.

   Yeter ki beklemeyi ve sabretmeyi bilelim!