Her Öğretmenler gününde,iki şey canımı acıtır.1.si ağabeyimin vefatı, 6 yıl önce kendisini kalp ameliyatı sırasında damar tıkanıklığından beyin ölümünün gerçekleşmesi sonucu kaybettik. DRları bir hafta daha makineye bağlı olarak yaşatabilmişlerdi. Zaten iki kardeştik ve o benim tek abimdi….Hala boşluğunu dolduramadığım………..Hern o kadar aynı ortamda yaşayamasak ta…..(Ben annemde,o babamın yanında büyümüştü çünkü.)Birbirimize uzak yaşamıştık onunla.Yıllarca görüşmesek te o benim ağabeyimdi işte…….2.si de bana alfabeyi ,çarpım tablosunu, resim yapmayı,şarkıları,renkleri,Türkçe, Matematik derslerini öğreten insan,ikinci annem gibi sevdiğim ilkokul öğretmenim, sevgili öğretmenim Mebrure Tanyel’in vefatını öğrendiğim gündür. O da bir öğretmenler günüydü öğrendiğimde Yani 24 Kasım Yıllarca Bursa’da yaşadığım için kendisiyle sık sık görüşemiyordum son yıllarda.
Ama Çanakkale’ye yerleştikten sonra bir öğretmenler gününde ziyaret etmeyi düşündüm, bugün mutlaka öğretmenimi ziyaret etmeliyim dedim kendi kendime…..Ve içinde öğretmenime yazdığım şiir de bulunan ilk kitabım (Hasretim Sana)yı, pembe çiçeklerle donanmış açelya çiçeğini, ayaklarına veya sırtına koyabileceği şalı da alarakelini öpmeye gittim. Ama kapıyı açan olmadı.Apartmandaki bütün zillere bastım.o gün mutlaka öğretmenimi görmeli ve elini öpmeliydim. Sonunda çaldığım zillerden birinden cevap geldi.Ve kapı açıldı….Merdivenlerden yukarı çıktım ki bana kapıyı açan karşıki komşusuydu ve o da çok yaşlıydı.Öğretmenime geldiğimi söyleyince….Ağlayarak; o bizi 40 gün önce terk edip gitti deyince gözyaşlarımı tutamayıp oracıkta kapının ağzında ağlamaya başladım.Hem de hıçkıra hıçkıra……Elimdekileri kendisine vererek, eve ağlayarak döndüm. İnsanız işte,bazı şeyleri hep erteleyerek geç kalıyoruz….
Onun için sizler geç kalmayın lütfen……Ziyaret etmek istediklerinizi hemen, aklınıza düştüğü anda ziyaret edin. Gitmek istediğiniz yere hemen gidin.Yapmak istediğinizi hemen yapın!…..Sonraya bırakıp, keşkeler yaşamayın. Ben geç kalmıştım ve benim sevgili öğretmenim, 90 yaşında hayata gözlerini kapamış, göçüp gitmişti. Ben elini öpemeden ,onun gülyüzünü göremeden……….Kendisi, İstiklal İlkokulu ve Gazi İlkokulunun değerli öğretmenlerindendi.İkisinin de ruhları şadolsun!……Mekanları cennet olsun. Affınıza sığınarak sizlerle paylaşmak istedim….Boğazımda iki düğüm olduğunda…..Yani şu anda….Onun içindir ki Her 24 Kasımda …….O iki düğüm …… İçimi acıtır. Canımı yakar…..Önce başöğretmenimiz Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk’ün, sonra öğretmenimin, ağabeyimin ve tüm öğretmenlerimizin ellerinden hürmetle öpüyorum Kalın sağlık ve sevgimle ..
Sevgili öğretmenim
Bana alfabeyi öğretensin
Elimden tutan, beni sevensin
Annemden sonra ilk gelensin
Benim sevgili öğretmenim
Beni yurduma yetiştirensin
Meslek sahibi de edensin
Sevgiyi, saygıyı öğretensin
Benim canım öğretmenim
Yurdumu ve dünyayı öğretensin
Azmi, çalışkanlığı gösterensin
Başımın üzerinde her zaman yerin
Benim sevgili öğretmenim
Elmas kadar değerli sözlerin
Bence yakut, kalem tutan ellerin
Ellerinden saygıyla öperim
Benim sevgili öğretmenim
